We steunen de vereniging die opkomt voor het behoud van de polders van het Amstelland voor agrarisch gebruik, zeg maar veehouderij, met respect voor landschap, natuurschoon en recreatie. Onder de rook van Amsterdam, ingekneld tussen Schiphol en stad zijn er nog boeren die stand houden. Als landschapbeheerders zorgen ze voor onze grutto's, kievitten, ransuilen en andere bedreigde vogels. Nee, er moet niet worden gegolfd. Door onze ervaringen met het tennispark Borchland, waarbij ook gezegd werd dat een recreatieve functie best past in de polder, weten we, dat een sportpark zo op de schop kan omdat er meer verdiend wordt aan parkeerplaatsen. Midden in het tennisseizoen kregen we te horen dat het de volgende week was afgelopen omdat de Rai en andere feestelijke evenementen parkeerruimte nodig had. En aan het naastgelegen golfterrein zijn toen de laatste wilde orchideen opgeofferd. Niet weer! Als echte stadsbewoners weten we de ruimte van de polder de Ronde Hoep te apprecieren. We komen er niet dagelijks, maar alleen al het gevoel dat die ruimte hier vlakbij er ongeschonden bijligt en we er fietsend heen kunnen. Voor de marathonloop zijn we een beetje te oud.
Gisteren woonden we de premiere bij van de documentaire Op de bres voor Amstelland, 50 min. verrukkelijke natuurbeelden vermengd met socio-culturele aspecten van een bedreigde boerenstand, gebracht als voer voor discussie en afweging. Het enige wat ontbrak en altijd ontbreekt is het standpunt van de terughoudende stedeling, degene die geniet vanuit respect, op afstand, die niet wil in bezit nemen, die blij is met een dijkje waarvandaan je kunt turen, mijmeren, blij zijn dat het nog bestaat.
Voor meer beelden uit de film zie :
https://picasaweb.google.com/107424665542116541755/PremiereOpDeBresVoorAmstelland16Juni2011?authkey=Gv1sRgCPPkrc_gsNiiaQ&feat=embedwebsite#5618472648036111938
